English

I am Arman Torkzaban, born in Ahvaz, Iran, in 1987. Today I live, work and am politically active in Göttingen, Germany.

I am a platform and systems engineer with a particular interest in socio-technical development: connecting society and technology to advance participation, justice and peace. One question ties most of my work together: how can people who are dispersed, repressed or unheard take part, safely and as equals, in the decisions that shape their lives?

What I work on

Since around 2017, friends and I have been building a platform for essential democratic services, enabling secure participation in everything from political campaigns to voting. Most of that work now happens at the Transnational Community Federation (TCF), a registered association in Germany where I serve on the board:

• Participation and voting. Jomhoor (jomhoor.org) combines zero-knowledge identity, deliberation, and anonymous, verifiable voting. Civic Compass explores eight policy dimensions. Taraaz is an AI-assisted facilitator for large deliberations, and Fordem supports local participation, starting in Heilbronn; both are in development. In June 2024, alongside Iran’s presidential “election”, we ran a zero-knowledge vote of no confidence through Iranians.vote: a working prototype.
• Law and rights. normalcy assesses texts against international human-rights law, provision by provision. Foundational Documents brings together 33 draft constitutions for Iran from 1871 to 2026, article by article.
• Civil society. The Atlas of Iranian Civil Society (atlasiran.org) maps civil organisations, political parties and the links between them.
• Belonging in migration. This work includes Queer Voices, a safe space for queer people, especially those with a migration background; a screening of The Other Place, a documentary on the lives of queer Iranians, in May 2025 with local organisations; and research on refugees’ access to Germany’s dual vocational training system.
• Education. In January 2022, Jonathan Michael Feldman of Stockholm University and I wrote University in Exile, a proposal for education, democracy and economic development among the Iranian diaspora.

In politics

I am currently a member of the political activists’ group within the Iran Freedom Congress. My proposals focus on communications, information security, safe participation for people inside Iran, and broader participation by members. I also work on the technology team of one of its working groups. To analyse the Congress’s second Assembly election, I wrote an open-source simulator for counting votes by single transferable vote. What I write here is my own view, not the position of any organisation.

This blog

Since February 2025 I have written here in Persian, English and German: on digital democracy, Iranian republicanism, diaspora and identity, war and peace, and the institutions we want to build. It is a window into my thoughts, work and plans.

How I work

• Evidence first. Every claim has a source; without one, it is an open question.
• Interests declared up front. When I write about a tool I built, I say so first.
• Tools serve collective decisions; they do not replace them.

If you work on the same questions, I would be glad to hear from you. Get in touch

---

Deutsch

Ich bin Arman Torkzaban, geboren 1987 in Ahvaz im Iran. Heute lebe, arbeite und engagiere ich mich politisch in Göttingen.

Ich bin Plattform- und Systemingenieur und interessiere mich besonders für soziotechnische Entwicklung: Gesellschaft und Technologie miteinander zu verbinden, um Teilhabe, Gerechtigkeit und Frieden voranzubringen. Eine Frage zieht sich durch den größten Teil meiner Arbeit: Wie können Menschen, die verstreut leben, unterdrückt werden oder kein Gehör finden, sicher und gleichberechtigt an den Entscheidungen mitwirken, die ihr Leben prägen?

Woran ich arbeite

Seit etwa 2017 arbeite ich mit Freundinnen und Freunden an einer Plattform für grundlegende demokratische Dienste, die sichere Beteiligung ermöglicht – von politischen Kampagnen bis zu Abstimmungen. Der größte Teil dieser Arbeit findet heute bei der Transnational Community Federation (TCF) statt, einem eingetragenen Verein in Deutschland, in dessen Vorstand ich tätig bin:

• Beteiligung und Abstimmungen. Jomhoor (jomhoor.org) verbindet Identitätsnachweise auf Basis von Zero-Knowledge-Beweisen mit gemeinsamer Beratung und anonymen, überprüfbaren Abstimmungen. Civic Compass umfasst acht politische Dimensionen. Taraaz unterstützt als KI-gestützter Assistent die Moderation großer Diskussionsprozesse, und Fordem soll lokale Beteiligung ermöglichen, zunächst in Heilbronn; beide Projekte befinden sich in Entwicklung. Im Juni 2024 führten wir zeitgleich mit der Präsidentschafts„wahl“ im Iran über Iranians.vote eine Misstrauensabstimmung mit Zero-Knowledge-Beweisen durch: ein funktionierender Prototyp.
• Recht und Menschenrechte. normalcy prüft Texte Bestimmung für Bestimmung auf ihre Vereinbarkeit mit internationalen Menschenrechtsnormen. Foundational Documents erschließt 33 Verfassungsentwürfe für den Iran aus den Jahren 1871 bis 2026, Artikel für Artikel.
• Zivilgesellschaft. Der Atlas der iranischen Zivilgesellschaft (atlasiran.org) erfasst zivilgesellschaftliche Organisationen, politische Parteien und ihre Verbindungen.
• Zusammenhalt in der Migration. Dazu gehören Queer Voices, ein geschützter Raum für queere Menschen, insbesondere mit Migrationsgeschichte; eine Vorführung von The Other Place, einem Dokumentarfilm über das Leben queerer Iranerinnen und Iraner, im Mai 2025 gemeinsam mit lokalen Organisationen; und Forschung zum Zugang von Geflüchteten zur dualen Berufsausbildung in Deutschland.
• Bildung. Im Januar 2022 verfasste ich gemeinsam mit Jonathan Michael Feldman von der Universität Stockholm University in Exile, einen Vorschlag für Bildung, Demokratie und wirtschaftliche Entwicklung in der iranischen Diaspora.

Politisches Engagement

Momentan bin ich Mitglied der Gruppe politischer Aktivistinnen und Aktivisten im Iran Freedom Congress. Dort erarbeite ich Vorschläge zu Kommunikation, Informationssicherheit, sicherer Beteiligung von Menschen im Iran und einer breiteren Mitwirkung der Mitglieder. Außerdem arbeite ich im Technologieteam einer der Arbeitsgruppen mit. Zur Analyse der Wahl zur zweiten Versammlung des Kongresses habe ich einen quelloffenen Simulator zur Stimmenauszählung nach dem Verfahren der übertragbaren Einzelstimmgebung (Single Transferable Vote) geschrieben. Was ich hier schreibe, gibt meine persönliche Meinung wieder, nicht die Position einer Organisation.

Dieses Blog

Seit Februar 2025 schreibe ich hier auf Englisch, Deutsch und Persisch über digitale Demokratie, iranischen Republikanismus, Diaspora und Identität, Krieg und Frieden sowie die Institutionen, die wir aufbauen wollen. Das Blog bietet einen Einblick in meine Gedanken, meine Arbeit und meine Pläne.

Wie ich arbeite

• Belege zuerst. Jede Behauptung braucht eine Quelle; ohne sie bleibt eine offene Frage.
• Eigene Interessen offenlegen. Wenn ich über ein Werkzeug schreibe, das ich selbst entwickelt habe, sage ich das gleich zu Beginn.
• Werkzeuge dienen gemeinsamen Entscheidungen; sie ersetzen sie nicht.

Wenn Sie an ähnlichen Fragen arbeiten, freue ich mich über einen Austausch. Kontakt aufnehmen

---

فارسی

من آرمان ترک‌زبانم. سال ۱۳۶۵ در اهواز به دنیا آمده‌ام و امروز در گوتینگن آلمان زندگی، کار و کنش سیاسی می‌کنم.

مهندس پلتفرم و سیستم‌ام، با علاقه‌ی ویژه به توسعه‌ی اجتماعی-فنی (Socio-technical): پیوند جامعه و فناوری برای پیشبرد مشارکت، عدالت و صلح. پرسشی که بیش‌تر کارهایم را به هم وصل می‌کند ساده است: مردمی که پراکنده‌اند، سرکوب می‌شوند یا صدایشان شنیده نمی‌شود، چطور می‌توانند امن و برابر در تصمیم‌هایی شریک شوند که زندگی‌شان را می‌سازد؟

روی چه کار می‌کنم

از حدود ۱۳۹۶ با دوستانم روی اجزای بستری کار کرده‌ایم که خدمات پایه‌ی دموکراتیک را ممکن کند: مشارکت امن، از یک کارزار سیاسی تا رای‌گیری. بیش‌تر این کار امروز در انجمن Transnational Community Federation (TCF) در آلمان پیش می‌رود، که عضو هیات مدیره‌ی آنم:

• مشارکت و رای‌گیری. «جمهور» (jomhoor.org)، با هویت مبتنی بر رمزنگاری دانایی صفر (Zero-Knowledge Proof)، گفت‌وگو، و رای‌گیری ناشناس و راستی‌آزمایی‌پذیر؛ «قطب‌نمای مدنی»، با هشت محور سیاستی؛ «تراز»، دستیاری با هوش مصنوعی برای تسهیل گفت‌وگوهای بزرگ (در دست ساخت)؛ و Fordem، برای مشارکت محلی، نخست در شهر هایلبرون (در دست ساخت). در تابستان ۱۴۰۳، هم‌زمان با «انتخابات» ریاست‌جمهوری در ایران، با Iranians.vote یک رای عدم اعتماد با رمزنگاری دانایی صفر برگزار کردیم؛ نمونه‌ی اولیه‌ای که کار کرد.
• قانون و حقوق. normalcy، که متن‌ها را بند به بند با حقوق بین‌الملل بشر می‌سنجد؛ و «اسناد بنیادین»، ۳۳ پیش‌نویس قانون اساسی برای ایران از ۱۲۵۰ تا ۱۴۰۵، ماده به ماده.
• جامعه‌ی مدنی. «اطلس جامعه‌ی مدنی ایران» (atlasiran.org)، از نهادهای مدنی و احزاب و پیوندهایشان.
• کنار هم ماندن در مهاجرت. «صداهای کوییر» (Queer Voices)، فضایی امن برای کوییرها، به‌ویژه کسانی که پیشینه‌ی مهاجرت دارند؛ نمایش مستند «جای دیگر» (The Other Place) درباره‌ی زندگی کوییرهای ایرانی، در اردیبهشت ۱۴۰۴، با همکاری نهادهای محلی؛ و پژوهشی درباره‌ی راه پناه‌جویان به نظام آموزش دوگانه‌ی حرفه‌ای در آلمان.
• آموزش. «دانشگاه در تبعید»، طرحی برای آموزش، دموکراسی و توسعه‌ی اقتصادی ایرانیان پراکنده در جهان، که در دی ۱۴۰۰ با جاناتان مایکل فلدمن از دانشگاه استکهلم نوشتیم.

در سیاست

در حال حاضر در گروه فعالان سیاسی «کنگره‌ی آزادی ایران»ام. آن‌جا طرح می‌نویسم، درباره‌ی ارتباطات، امنیت اطلاعات، مشارکت امن هم‌میهنان داخل ایران و راه‌های بیش‌تر برای مشارکت اعضا، و در تیم فناوری یکی از کارگروه‌هایش کار می‌کنم. برای تحلیل انتخابات مجمع دوم کنگره یک شبیه‌ساز متن‌باز شمارش آرا به روش تک‌رای انتقال‌پذیر نوشتم. آن‌چه این‌جا می‌نویسم نظر خودم است، نه موضع هیچ نهادی.

این وبلاگ

از بهمن ۱۴۰۳ این‌جا به فارسی، انگلیسی و آلمانی می‌نویسم: درباره‌ی دموکراسی دیجیتال، جمهوری‌خواهی ایرانی، دیاسپورا و هویت، جنگ و صلح، و نهادهایی که می‌خواهیم بسازیم. پنجره‌ای است به اندیشه، کار و برنامه‌های من.

چطور کار می‌کنم

• اول شواهد. هر ادعا منبعی دارد؛ بی‌منبع، ادعا نیست، پرسش باز است.
• تعارض منافع، پیش از هر چیز. وقتی درباره‌ی ابزاری می‌نویسم که خودم ساخته‌ام، اول همین را می‌گویم.
• ابزار در خدمت تصمیم جمعی است، نه جای آن.

اگر روی همین پرسش‌ها کار می‌کنید، خوشحال می‌شوم بشنوم. با من تماس بگیرید